Gratis inspiratie voor jou!

Meer rust & ontspanning.
En vol passie en energie jouw leven weer op orde.
Met deze blogs.

Liefde als een verstikkende deken

Gisteren kwam ik in een Facebook groep een berichtje tegen van een moeder die vroeg of iemand ervaring had met zilverkleding om het eczeem te bestrijden van haar zoon of dochter. Met pijn in mijn hart lees ik dit soort berichtjes. Niet alleen omdat ik direct de wanhoop, de pijn en het verdriet van de ouder voel, maar zeker ook de last van het kind. Ik zie direct een kind in een maliënkolder voor me die voorbij sloft met hangende schoudertjes en een verdrietige, pijnlijke blik in zijn ogen. Feitelijk weet ik dat zilverkleding niet zo zwaar is, maar figuurlijk voel en zie ik aan alles dat het kind het zo ervaart.

Ik zie het kind lijden. Ja, lijden met een lange ij. Want het kind heeft er niet om gevraagd dat er zoveel aan hem geknutseld wordt. Dat kind wil alleen maar leven, spelen, plezier maken en lol hebben. En boven alles LIEFDE ontvangen. En deze moeder denkt dat zij deze liefde toont door haar vleugels om het kind heen te slaan. Alles wat in haar mars ligt te doen om haar kind maar te ‘verlossen’ van het eczeem. Maar het tegenovergestelde is waar: het werkt als een verstikkende deken. Dus ik begrijp wel waar het eczeem vandaan komt……

Hoe zou het zijn ….
Hoe zou het zijn als dit kind de ruimte zou krijgen?
Hoe zou het zijn als zijn huid weer mag ademen?
Hoe zou het zijn als die moeder naast haar kind gaat staan?
Hem aan de hand neemt en zegt: Ik geloof in jou. Ik sta naast je. Ik ben er voor je als je me nodig hebt. Maar dit is jou weg. Dit is jouw pad. Ik pak het mijne op, zodat jij de ruimte krijgt om het jouwe te lopen.

Hoe zou het zijn als die moeder haar vleugels om zichzelf heen zou slaan?
Hoe zou het zijn als zij de liefde en aandacht die ze nu aan haar zoon of dochter geeft, aan zichzelf zou geven?
Hoe zou het zijn als zij een oplossing gaat zoeken voor haar probleem?

Zou het dan niet….
Zou het dan niet zo zijn dat het kind weer kan dansen en springen?
Zou het dan niet zo zijn dat de moeder voorbij het eczeem van het kind kan kijken?
Zou het niet zo zijn dat ze dan de mooie kwaliteiten achter het eczeem zou zien?
Zou het niet zo zijn, dat er dan veel meer rust en ontspanning ontstaat?
Zou het dan niet zo zijn dat er weer licht en luchtigheid in het leven van het kind zou komen.
En zou het dan niet zo kunnen zijn, dat het eczeem als sneeuw voor de zon verdwijnt?

Ik weet dat dit zo is.
Ik heb het zelf aan den lijve ondervonden.
Ook ik sloeg mijn zorgzame en liefdevolle vleugels uit over de kinderen.
Ook ik gebruikte ze als een verstikkende deken.
Ook ik maakte daarmee hun vleugels lam.
Ook ik heb de pijn, het verdriet en de frustratie moeten voelen die al deze ouders voelen.

Maar ik heb leerde in de spiegel te kijken.
Om zo mijn eigen pijn, verdriet, frustratie en woede een plekje te geven. Zodat ik mijn zorgzame liefdevolle vleugels om mezelf heen kon slaan. Waardoor ik nu kan loslaten.

Ik heb leren vertrouwen op mezelf, op anderen, op het universum en bovenal op de veerkracht van mijn kinderen. Zij hebben hun eigen weg. Ik ben er slechts om hen te begeleiden, aan te moedigen, bij te staan en lief te hebben. Maar ik hoef het niet voor hun te doen. Ik mag het samen mét hen doen.

En dat is een groot cadeau.

Gun jij jezelf ook dit cadeau?
Boek dan eens een gratis spiegelsessie. En laat mij met je meekijken waar jij kunt loslaten.

Lieve groet,

Linda van Zwieten