Gratis inspiratie voor jou!

Meer rust & ontspanning.
En vol passie en energie jouw leven weer op orde.
Met deze blogs.

Wat luisteren naar je innerlijke stem kan opleveren.

Normaal gesproken start ik mijn zondagochtend met een online les van mijn coach. Maar vanmorgen had ik sterk de behoefte om eerst een rondje te gaan hardlopen. Alles in mij zei me dat ik niet weer direct achter de computer moest duiken. Ik moest naar buiten. De heerlijke frisse herfstlucht inademen. Ik kan daar zo intens van genieten. Dat is echt mijn moment. En daar kan ik dan de rest van de dag op bouwen.

Jouw onderbuikgevoel
Hoe zit dat bij jou? Luister jij naar je onderbuikgevoel? En durf je daar ook actie op te ondernemen? Ik deed dat vroeger nooit. Ik was altijd ‘in dienst’ van het gezin en van wat er allemaal in het huishouden nog moest gebeuren. Ik zette mezelf altijd op de laatste plaats. Terwijl ik vaak intern (dus in mij) een andere behoefte voelde. Ik kan me daar nu bijna niets meer bij voorstellen.

Jezelf kwijt zijn
Het was niet makkelijk om deze verandering in gang te zetten. Want ik was zo gewend om dingen voor een ander te doen en naar de wensen van een ander te kijken. Dat ik ook echt niet meer wist wat ik nu wilde en wat ik leuk vond. Of sterker nog wat ik niet leuk vond en waar ik me niet prettig bij voelde. Het enige dat ik wel wist, is dat ik vaak een onrustig en opgejaagd gevoel had en zo nu en dan ontzettend ontplofte naar alle mensen die ik lief had. Inclusief de kinderen.

Spiegels
Suus was mijn eerste spiegel om meer naar mezelf te gaan luisteren en naar de behoeftes die ik zelf had. Ik heb toen wat muizenstapjes kunnen maken in mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik kon in ieder geval beter voelen wanneer ik er iets gebeurde wat ik niet fijn vond. Maar daar vervolgens iets mee doen en naar luisteren, nee dat was nog een stap te ver.

Groot geschenk
En toen kwam onze lieve Melle. Op het moment dat ik hem in mijn armen lag, wist ik: jij bent een groot geschenk. Een pittig kind met een ontzettend grote eigen wil. Een wijs mannetje met ogen die de wereld inkeken alsof hij er al jaren was. Maar ook een kind dat snel overprikkeld was en extreem veel eczeem had. Alsof de wereld eigenlijk te heftig voor hem was. Toen Melle 1 was, hebben wij ruim een jaar tussen 1 en 4 uur ’s nachts niet geslapen omdat hij huilend (of liever gezegd krijsend) wakker lag. We probeerden van alles. Maar niets leek te helpen.

Doe maar normaal
Iedereen had een mening en had advies. Maar al het advies dat ik kreeg voelde voor mij niet goed. Ergens in mij was er een bron die zei dat er iets anders aan de hand was. Ik heb altijd het gevoel gehad dat hij nog niet goed geland was op deze aarde. Maar het stemmetje ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’ maakte dat ik hier niet naar durfde te luisteren. Uiteindelijk heb ik hem meegenomen naar een stenenwinkeltje in Gorinchem. De eigenaresse is helder voelend. Ik hoopte zo dat zij iets voor hem (en natuurlijk voor mij) zou kunnen betekenen. Ik kan me het moment nog goed herinneren:

Mijn verhaal
We kwamen de winkel binnen. Ik draalde wat rond, want ik vond het vreselijk moeilijk om me op te dringen en om hulp te vragen. Ik had het geluk dat er nog iemand in de winkel was, waardoor ik de tijd had om moed te verzamelen. Uiteindelijk durfde ik het aan. Melle zat in de buggy. Ze ging voor hem zitten, keek hem aan en pakte zijn voetjes vast. En Melle liet het toe. Ze was een moment stil. Keek hem aan, praatte toen wat met hem en al die tijd hield ze zijn voeten vast. Je zag de rust over Melle neerdalen. Vervolgens keek ze mij aan en ze zei: ‘Het lijkt alsof hij nog niet helemaal geland was op deze aarde. Ik heb hem nu even met beide voeten op de grond gezet.’

Luisteren naar mezelf
Ik kon wel huilen. Dat was precies wat ik al die tijd had gevoeld. Maar ik had er door alle goed bedoelde adviezen daar niet naar geluisterd! En het wonderbaarlijke was dat Melle vanaf dat moment nooit meer zo lang heeft wakker gelegen ’s nachts.

Nog krijg ik tranen in mijn ogen van dit moment. Niet alleen van ontroering en blijdschap. Maar vooral ook omdat ik al die jaren, al die tijd, mijn eigen gevoel verloochend had en niet naar mijn intuïtie geluisterd had. Vanaf dat moment ben ik mijn gevoel gaan volgen. En ben ik gaan luisteren naar het stemmetje in mij. En dat heeft mij zoveel opgeleverd. Ik kan veel beter voor mezelf en voor de kinderen zorgen. Ik ben veel zachter en toegankelijker geworden. Ik ben gegroeid als mens.  En daardoor voel ik veel meer rust en ontspanning. Ik durf weer de regie over mijn leven te pakken. En dingen te doen die ik spannend vind.

Luister naar jouw intuïtie, jouw onderbuikgevoel
En dat is wat ik jullie vandaag op deze prachtige dag mee wil geven. Verloochen je gevoel nooit! Luister naar je intuïtie. Want dat klopt altijd. Misschien niet voor anderen. Maar wel voor jou. En daar gaat het in eerste instantie om. Als jij goed in je vel zit. Durft te zijn wie je in werkelijkheid bent. Dan kun je er beter voor anderen zijn. Je bent toegankelijker, flexibeler, zachter en zoveel sterker. Alles waar je nu van zegt dat lukt me niet of dat kan ik niet. Dat zijn dan kleine uitdagingen die je met gemak aan gaat. Dat is de basis van geluk. Dat is de basis van rust en ontspanning. Dat is de basis van jouw ZIJN.

Ik wens je een mooie zondag met jouw dierbaren om je heen. Geniet ervan!

Lieve groet,

Linda

P.S. Op woensdag 25 november geef ik weer workshop hoe jij weer naar je gevoel kunt gaan luisteren. Ben je erbij? Meld je aan met de knop hiernaast.